Noc Muzeów i Galerii

Szkoła Podstawowa nr3 w Zamościu,
Liceum Plastyczne im.Bernarda Morando

i BWA Galeria Zamojska,
zapraszają do wspólnych obchodów Międzynarodowej Nocy Muzeów,
dnia 18 maja o godz.19.00

w siedzibach BWA Galerii Zamojskiej

i Liceum Plastycznego.

ROBERT GOMUŁKA

SIEDEM ELEMENTÓW

-odsłona pierwsza-
 

Urodzony w 1956 r. w Zamościu. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu. Studia w Instytucie Wychowania

 Artystycznego Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej w Lublinie. Dyplom w pracowni malarstwa doc. Ryszarda Lisa w 1981 r.

Twórczość w dziedzinie malarstwa, rysunku i grafiki.

Organizuje interdyscyplinarne działania artystyczne z pogranicza teatru, plastyki i muzyki. Od 1981 r. zajmuje się edukacją plastyczną

 dziećmi i młodzieży

.Autor wielu wystaw indywidualnych, uczestnik wystaw zbiorowych.

„Nieskończoność to ojczyzna bez granic”
 

Prawdziwym skarbem sztuki jest jej duchowość z tej sentencji wynika istota tajemnicy, która zawsze mnie pociągała. Próbuję określić

jej charakter i nadać jej kształt w wizji plastycznej.Aby to założenie stało się czytelne i klarowne określiłem tajemnicę rzeczywistości dokonując podziału jej na 7 obszarów energetycznych – 7 elementów, które są treścią mojej sztuki.

7 elementów to 4 żywioły i woda, ogień, ziemia, powietrze oraz 3 elementy nierozerwalnie ze sobą powiązane

(światło, czas, przestrzeń).Aby zrozumieć charakter tych elementów i ich naturę, wymaga to ode mnie ogromnej koncentracji i zaangażowania, doskonalenia warsztatu artystycznego, poszerzenia horyzontów intelektualno - duchowych.

Przy tworzeniu towarzyszy mi nieodparta, całą mocą uświadomiona chęć wyrażania tajemnicy istnienia w której jesteśmy zanurzeni.

W obrazach buduję nastrój poprzez wielopłaszczyznowe ukazanie struktury i konstrukcji rzeczywistości: I płaszczyzna – czysto

estetyczna i zmysłowa, II płaszczyzna – problemowa, która określa dramaturgię, III płaszczyzna – metafizyczna, czyli synteza
i uogólnione spojrzenie na byt, IV płaszczyzna – określająca światło wewnętrzne i naturę duchową obrazu.

Do zrozumienia mojej techniki malarskiej używam pojęcia „kwantylizm”, które najpełniej odzwierciedla charakter i strukturę

technicznych aspektów mojego malarstwa.Termin zapożyczyłem z historycznych, naukowych i artystycznych uwarunkowań XX w.

Kwant – nośnik energii promieniowania elektromagnetycznego. Kwantowy charakter światła i barwy, która jest jego pochodną

odnosi się do dualistycznej ( korpuskularno-falowej) natury promieniowania elektromagnetycznego.

Doświadczenia naukowe i estetyczne przekładam i filtruję na moje płótna, spontaniczne akcentując jednocześnie rytm, pulsację

i dynamizm kwantów – nośników kolorystycznych.

Poszczególne obszary kolorystyczne rozwijam na „powierzchni płótna” w sposób sekwencyjny i synchroniczny. Podczas tego procesu ujawniają się, „przeciwieństwa”, które wzmacniają się nawzajem potęgując dramaturgię i dynamikę kompozycji pewien rodzaj muzyki,

w tym przypadku – muzyki elektronicznej przenosi charakterystyczną, swoistą energię na którą jestem wrażliwy. Energia ta wyostrza

moja wizję. Towarzyszy mi przy tworzeniu.

                                                                                                                                        Robert Gomułka

			fot.Janusz Zimon

fot Janusz Zimon

Tomasz Łączyński

SZTUKA-SZKŁO

Wystawa - „Ballady i romanse”

„Porządkowałem książki i otworzyłem Mickiewicza przypadkiem. Czytając, nagle zrozumiałem aktualność tych wierszy.

Fascynację mistrza : i kobietami i magią i okultyzmem ...

Jest w tych strofkach coś z nastroju dzisiejszej powieści gotyckiej. Są sceny jakby z książki „Władca Pierścieni”, jest atmosfera z filmów

grozy. Wiersze nadzwyczaj „dzisiejsze”, choć napisane sto dziewięćdziesiąt kilka lat temu.Kolejne ballady i kolejne czytania. Zwracam uwagę

na niektóre zdania i niespodziewanie widzę , jak te układają się w ciąg ilustracji . Szklanych ilustracji.

Szkło „mroczne”, może poza „Pierwiosnkiem”, który „błysnął ze złotych obsłonek”.„Pani Twardowska” i pojawiający się tu diabeł wcale nie tak zabawny jak pamiętam z dzieciństwa. Czuję strach Mickiewicza, który chce wizję, spotkania z diabłem, jowialnymi historyjkami „oswoić”.

„Tukaj” dziwny traktat o konsekwencjach samotności.Wreszcie ostatnia ballada „Dudarz”. Starzec gra na dudach i śpiewa swoją smętna balladę, kątem oka obserwując jak dziewczyna uwodzi młodzieńca … i młodzieniec przyjął wianek i „już ich nie widać za wioską”.

Zdecydowałem się zrobić te szklane ilustracje.”

                                                                                                                                                                                       Tomasz Łączyński

www.sztuka-szklo.art.pl

www.kroplaswiatla.pl

Ważniejsze wystawy indywidualne :

1976 - „Tkanina”, pokaz pac, Dziekanka, Warszawa

1993 - „Kobieta ulotna”, instalacja, Bank Śląski, Warszawa

1995 - „Slams witrażowy”, instalacja, Instytut Polski, Praga

1997 - „Wizerunek, miejsce kultu, kamienie”, instalacja, Galeria Działań, Warszawa

2005 - „Ekskluzywnie i przejrzyście”, pokaz szkieł zaprojektowanych, Galeria Designe, Wrocław

2005 - „Zbadałem mur od marzeń strony”, szklane rzeźby, Galeria Bram, Dania

2009 - „Nell' abisso ballo” (Tańczę w otchłani), prywatny pokaz szkieł, Via Morigi, Mediolan

2009 - „Pewna żydowska dziewczyna przyniosła nam zbawienie świata - Podpalona

stodoła spłonęła”, instalacja, Ogród Galerii Sztuka-Szkło, Warszawa, wspólnie z Witoldem Czopowikiem

2009 - „Dwanaście plemion Izraela”, Synagoga Nożyków, Warszawa

2010 - „Kobiety i drzewa”, wspólnie z Beatą Stankiewicz, Galeria Sztuki-Szkło, Warszawa

2010 - „Nie wiem gdzie rośnie las kasztanowców”, Centrum Promocji Kultury, Warszawa

2011 - „Pamięć mimowolna. Zważcie tak już jest, głowa sama myśli”, Galeria Sztuka-Szkło, Warszawa

2011 - „L'Arbre magique de l'Europe – il etait une fois ...” „Magiczne drzewo Europy –
zdarzyło się pewnego razu”, Galeria Art et Miss, Paryż

Ważniejsze wystawy zbiorowe

1984 - „Armia Krajowa w sztuce”, wystawa po konkursowa, Londyn

1987 - „Sztuka Niepokornych”, Kongres Polonii Kanadyjskiej, Kanada

1992 - „Dekada sztuki”, ASP, Warszawa

2000 - Syndrom milenijnego przełomu”, ZPAP, Warszawa

2004 - „Sztuka włókna – europejskie ślady”, ZPAP, Warszawa

2004 - „A la Recherche de la Lumiere”, rzeźba szklana, Bourg-la-Reine, Francja

2005 - „Lumen, Lumen – europejskie ślady”, Klasztor oo Dominikanów i Muzeum. Czartoryskich, Kraków

2006 - „D' une matiere l' autre”, wystawa trzech rzeźbiarzy Claude Abeille, Tomasz Łączyński i Christan Renonciat.Galeria Artrium, Genewa (Szwajcaria)

2009 - „Transeparences”, szkło czterech krajów : Polska, Francja, Węgry, Słowacja, Galeria Centr d'animation Le Point de Jour, Paryż (Francja)

2009 - „Joseph Czapski vers soi et vers le monde”, Józef Czapski, Jacek Sienicki, Stanisław Rodziński, Tomasz Łączyński, Galeria Artplexus Richarda Aeshlimana, Chaxbres (Szwajcaria)

			fot.Janusz Zimon

Swava Launay (Francja)

-tkanina artystyczna-

 za pomocą maszyny gęstym ściegiem. Artystka wykonuje tkaniny naścienne, o różnorodnej tematyce: sceny rodzajowe, historyczne, biblijne, metafizyczne, postacie, mitologiczne, zwierzęce, kwiatowe, wspomnienia z podróży, motywy morskie, krajobrazy, widoki miast, motyw ogrodu,

martwe natury. Niektóre z prac tworzą cykle. Z pozoru proste tematy, przetworzone w tkaninę nabierają niekiedy głębszego znaczenia. Wprowadzają

nas w radosny nastrój, emanujac ciepłem, ferią barw i wzorów. Nie da się przejść obok nich obojętnie.

W twórczości Swavy widać wpływy sztuki francuskiej: średniowiecza, impresjonizmu i kubizmu. W wielu tkaninach zawarta jest też symbolika

i przenośnia - wynik literackiego wykształcenia artystki. Część z nich zawiera głębokie treści, przemyślenia artystki, a niektóre są swoistym pamiętnikiem artystki z odbytych po świecie podróży.Tkaniny Swavy były i są wystawiane w wielu renomowanych galeriach świata oraz sporadycznie

w Polsce. Cieszą się również zainteresowaniem prywatnych kolekcjonerów, głównie we Francji i USA.

W 2010 r., dwie tkaniny: »Trzy gracje » i « Postacie » zostały uznane za najciekawsze i najbardziej nowoczesne na III Międzynarodowym Festiwalu

Sztuki Struktury Powiązań w Krakowie (13-30V2010).

Prezentowane na wystawie prace są znikomą częścią dorobku artystki.

                                                                                                                                                                                 Barbara Typek

                                                                                                                                                                                  historyk sztuki
 

			fot.Janusz Zimon